Erg, erger, ergst

Ik wilde n.a.v. discussies over Bas van Wijk/Blacklivesmatter een kort bericht op mijn persoonlijke Facebookprofiel plaatsen. Maar het werd nogal lang. Eigenlijk gewoon een blog. Dus hier heb je ‘m:

Erg, erger, ergst

Als jij met je blote voeten op een legoblokje gaat staan, doet dat dan minder pijn, omdat je weet dat er mensen zijn die hun voet moeten laten amputeren? Wanneer jouw hond na twaalf mooie jaren geleefd te hebben, sterft, heb je dan minder verdriet, omdat je weet dat er mensen zijn die hun pasgeboren baby moeten begraven? Baal je minder hard als jij je gloednieuwe auto total loss rijdt, puur omdat je weet dat er mensen zijn die überhaupt geen geld hebben voor een auto?

Kunnen we elkaar alsjeblieft misschien wat meer ondersteunen en helpen zoeken naar oplossingen, als het leven weer pijnlijk onaangenaam en oneerlijk is? Als we wat minder bezig zijn met het vergelijken en het veroordelen van elkaar, vinden we dan misschien niet juist de energie die ons écht verder helpt?

Zodat het mogelijk is om een arm heen te slaan om een vriend wiens restaurant in de problemen zit vanwege corona, maar tegelijkertijd begrip te hebben voor Gerard Joling, die baalt omdat hij zijn concerten in de Ziggo Dome af moet zeggen. Dat het mogelijk is om geschokt te zijn na het zien van de beelden van de explosie in Beiroet en tegelijkertijd ook geschokt te zijn door YouTuber Nikkie de Jager, die in haar luxe villa te maken kreeg met een gewapende overval. Het mogelijk is om op de Dam te hebben gestaan tijdens een #blacklivesmatterdemonstratie en daarnaast ook diep geschokt te zijn door de dood van Bas van Wijk.

We maken ons vaak zo druk om het gebrek aan geld, het gebrek aan likes of het gebrek aan wc-papier. Ik denk dat we ons druk moeten maken over ons gebrek aan empathie.

Liefs,

Anne

P.S.

Hierover discussiëren mag, maar hou het respectvol. Ik heb mijn zegje gedaan en hou me komende dagen wellicht buiten het gesprek omdat ik vanwege ‘overprikkeling’ mijn social media tijdelijk verwijder. Want ook al vind ik het belangrijk om mijn bijdrage te leveren aan een mooiere wereld, ik vind het daarnaast ook belangrijk om mezelf de zorgeloze vakantie te geven waar ik naar uitkeek, zodat ik weer kan opladen.

Het een sluit het ander niet uit.

Deel deze post op:

Share on email
Email
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Foto Anne Ermens 2021

Over de schrijfster…

Dit stuk schreef ik: Anne Ermens. Bloggen doe ik naast mijn ‘normale werk’. Of nou ja, normaal… ik vind mijn werk als zangeres, actrice en docent nog elke dag bijzonder.

Wil je wat muziek van me horen, een (online óf offline) zangles of workshop volgen, of gewoon meer over me weten, klik dan zeker even verder op mijn website. Lees je liever wat andere mensen over me zeggen? Kan gewoon: hier vind je een hoop reviews.

Op de hoogte blijven kan ook, bijvoorbeeld via de gratis ‘1-minuut-mails’ met exclusieve tips en acties, of via de social media iconen onderaan de website!

Abonneer
Abonneren op
guest
4 Reacties
Oudste
Nieuwste
Inline Feedbacks
View all comments
Audrey
8 maanden geleden

Ik zat ooit op een forum waar ze hiervoor de uitdrukking ‘mijn cavia is doder dan de jouwe’ gebruikten. Leed kun je niet vergelijken, en dat moet je ook helemaal niet willen. Mooi stuk, Anne!

johanna
johanna
8 maanden geleden

Goed gezegd. Er moet meer empathie zijn. En nu in de coronatijd nog meer! Men wordt steeds egoistischer, helaas. Succes met je goede blog.

Foto Anne Ermens 2021
Een foto, zodat je een beetje een beeld hebt van de schrijfster van dit stuk.
MuziekMuziek
Op deze blogs ben ik best een beetje trots:
Zoek op maand
Recente Blogs: