De Deadline: Over stoppen met mijn bedrijf en de toekomst

“Jij bent echt een zzp ondernemer met een goedlopend bedrijf.”

Ik glimlach naar het scherm van mijn telefoon. Mooi dat de verzender van dit berichtje zo over me denkt, maar hij moest eens weten.

Ik neem je mee naar iets minder dan een jaar geleden.

Maar voor ik dat doe, eerst een disclaimer. Ik ben me ervan bewust dat de dingen die ik als probleem ervaar, voor anderen echt luxeproblemen zijn. Zeker in deze tijd. Als je me een beetje kent, weet je hoe dankbaar ik ben voor mijn leven, de mogelijkheden die ik krijg, de privileges die ik heb en alle andere goede omstandigheden waarin ik verkeer. Toch hoop ik dat je begrijpt dat ook ik verlang naar groei en kan worstelen met bepaalde uitdagingen.

Goed. Ik neem je mee naar juli 2019.

Juli 2019

Het is crisis. Geen coronacrisis, maar de ‘Crisis van 2019’: mijn persoonlijke crisis. Wanneer ik, na een afgrijselijk weekend, ook nog eens een enorm onaangename auditie doe, rij ik naar mijn ouders. Daar huil ik als een klein meisje.

 “Als het binnen een jaar niet rustiger is in mijn hoofd, dan stop ik ermee. Dan ga ik bij de Rituals werken. Ik leid liever een gelukkig leven met rust, leuke collega’s en zonder gepieker over geld, dan dat ik hardnekkig vast blijf houden aan het ‘volgen van de droom’. Want het volgen van die droom geeft zoveel verantwoordelijkheid en gedoe, dat ik bang ben dat ik het plezier kwijtraak.”

Het liefst gooi ik meteen het bijltje erbij neer, maar ik weet ook: in deze labiele toestand moet ik geen impulsieve beslissingen nemen.

Ik ben er klaar mee

Toch is het duidelijk dat ik er klaar mee ben. Oké, misschien ervaar ik alles heftiger omdat alles rot loopt op dat moment. Dat neemt echter niet weg dat ik het alsnog zat ben: de terugkerende financiële spanning, het idee van ‘ik doe maar een beetje wat in de muziek en dus heb ik maar een eigen bedrijf’, al die projecten waar ik ziel en zaligheid in stop, maar die nooit écht enorm succesvol lijken te worden.

“Ik mag niet zeuren”, hoor ik mezelf regelmatig zeggen:

“Natuurlijk heb ik geen grote zakken geld en moet ik dus kiezen of ik op vakantie ga of een Apple Watch koop. Maar. Iedereen moet keuzes maken. Ik ben blij met mijn werk en kan een heerlijk leven leiden!”

Dat soort spreuken roep ik al jaren. Ik geloof ze alleen steeds minder. Want ja, ik zou eigenlijk ook wel onafhankelijk willen zijn van die huurtoeslag die ik al jaren krijg. Ik zou heel graag ook én op vakantie kunnen én een Apple Watch om mijn pols hebben. En dan eigenlijk ook graag het nieuwste model. Ik maak liefkozende grappen over m’n ingedeukte auto met duckttape, maar verlang stiekem naar het moment dat ik een auto rijd waarin ik niet bij elk vreemd geluidje bang ben dat ‘ie ermee op houdt.

Ja, ik schaam mezelf er bijna voor. Ik wil geen ontevreden, hebberig en materialistisch persoon zijn, maar ik verlang naar meer. Ik verlang naar autoritjes naar vrienden ver weg, zonder te denken: oei, daar gaat weer €40,- aan benzine. Naar het idee dat, als ik in de toekomst kinderen zou willen en mogen krijgen, ik ze ook te eten kan geven en ze kan ondersteunen als ze willen gaan studeren. Ik verlang naar het idee dat ik over een paar jaar een huis kan kopen in Breda, dat ik iets kan opbouwen.

(Even een advertentie, je weet maar nooit wat het bijdraagt aan dat huis.)

De Deadline

Hoewel mijn ouders kijken alsof ze denken: ach, dat Rituals-verhaal waait wel weer over, weet ik dat dit niet overwaait. Ik besluit:

In juli 2020 ga ik de knoop doorhakken. Als ik dan niet het idee heb dat het beter gaat, dat er uitzicht is op meer groei, dan is het klaar. Dan kap ik ermee. Ik ga dan niet langer meer proberen. Ook niet 1 dag in de week lesgeven, of in het weekend optreden en de rest van de tijd in loondienst werken. Dan is het gewoon klaar. Dan wil ik duidelijkheid en rust en zien wat dat me oplevert.

De maanden verstrijken

Ik overleef mijn crisis. Ik werk een poosje met een PR-bureau, waarmee ik wekelijks bel om te bespreken wat ik aan het doen ben. Niet alleen geven ze goede tips en zijn ze een geweldige stok achter de deur, het is ook heerlijk om even te voelen dat ik er – zakelijk gezien – even niet alleen voor sta.

Indrukwekkend snel voor de buitenwereld, maar te langzaam naar mijn zin, begint mijn praktijk voor zangles in Breda (die ik na 10 jaar in Arnhem gewerkt te hebben helemaal van de grond moet opbouwen) te groeien. In het najaar auditeer ik voor een productie waarvan ik niet weet of-ie bij me past, maar ik word aangenomen en het is geweldig.

Met elke nieuwe leerling, ieder optreden, elke repetitie en iedere boeking voor een workshop, groeit mijn vertrouwen. Ik hoop dat ik mijn deadline haal, bedenk ik me want: ik wil hier helemaal niet mee stoppen.

Voorjaar 2020

Als ik mijn belastingaangifte doe, zie ik dat er vrij weinig verdiend is in 2019. Dat is geen verrassing: vanwege de verhuizing en het opbouwen van mijn zakelijke netwerk en activiteiten en Breda had ik niet anders verwacht. Belangrijker is: de groei.

En die is er. En flink ook.

Dus ben ik vastbesloten door te zetten: die deadline zal ik halen. In de tijd dat ik niet repeteer, optreed of lesgeef, probeer ik nieuwe dingen te organiseren en duik ik dieper in het ondernemen. Ik lees van alles over mindset, volg cursussen, lees over sales, over online adverteren. Ik onderzoek hoe ik de zanglessen niet alleen inhoudelijk waardevoller kan maken, maar ook hoe ik ‘het gedoe eromheen’ kan verbeteren: het plannen, het mailen, de administratie…

En dan gaat het mis

Corona. Optredens worden geannuleerd, repetities komen te vervallen en ook de workshops en lessen die ik geef, kunnen niet doorgaan.

In plaats van te hyperventileren en flauw te vallen (dat doe ik meestal als er ‘shit aan het happenen is’), ga ik door. Binnen een week na de maatregelen heb ik een ‘Corona-pagina’ gemaakt en benader ik mensen voor gratis online zangles, zodat ik daarmee kan experimenteren. Een week later ben ik zo in het online lesgeven gedoken, dat ik besluit er een ebook over te schrijven en nog een week later heb ik de website volgzanglesonline.nl gebouwd.

De ideeën zijn er allemaal, maar het loopt geen storm. In april is mijn omzet €290,33 (en een paar diners). Met een hart wat voor de ene helft met dankbaarheid en voor de andere helft met verdriet gevuld is, vraag ik een uitkering aan.

Juli 2020, de deadline

Het is nog geen juli. Maar die deadline, die ga ik natuurlijk niet halen. In ieder geval niet op die manier zoals ik het bedacht had, dat is wel duidelijk.

Het kost het me even moeite door te typen…

Je hoopt misschien op een plottwist. Dat ik zeg dat het wel goed komt. Dat ik zoveel passie heb voor wat ik doe, dat ik bereid ben om te vechten voor mijn bedrijf tot ik erbij neer val en ik nooit op zal geven.

Dat is niet zo.

Ik ga niet vechten tot ik erbij neer val. Dat zou misschien filmisch zijn, maar ik heb geen zin om mezelf de afgrond in te werken. Het leven is veel te leuk om je krampachtig blind te staren op maar één ding en alle andere mogelijkheden te negeren.

Game over

Hoewel ik voorstander ben van het principe ‘afspraak is afspraak’, weet ik: die deadline is met mezelf. Ik kan die deadline niet halen, dat is vrijwel zeker. Maar ik kan ‘m wel verplaatsen.

Het is namelijk nog lang niet klaar. Het voelt nog niet ‘af’.

Het is alsof ik een bijna ‘game over’ ben in een spel, terwijl ik weet dat de spelregels stiekem zijn veranderd. Alsof het dan niet helemaal telt.

Bovendien: ik heb veel te veel vertrouwen en plezier. Zelfs in deze gekke tijden. Ik weet niet óf het goedkomt, maar het helpt me om me te gedragen alsóf het goedkomt. Om me voor te bereiden op de dagen dat het hele corona achter de rug is. Zodat ik lekker door kan gaan met waar ik mee bezig was. Met groeien.

Die deadline, die schuif ik op en de regels ervan pas ik aan. Per slot van rekening was het mijn eigen afspraak.

The End?!

Dit verhaal is niet af. Ik weet namelijk nog niet hoe het afloopt. De tijd zal het leren. Maar wat ik wel weet: voorlopig ben ik nog niet klaar.

Stoppen kan altijd nog.

Liefs,

Anne

Voor de zekerheid: met deze blog wilde ik jullie meenemen in de spanning die ik zelf heb ervaren ‘in mijn ondernemerschap’. Die spanning ervaar ik op dit moment niet zo zwaar als ik ‘m heb omschreven. Ik wil dus nogmaals benadrukken: er is geen haar op mijn hoofd wat er nu aan denkt om binnenkort te gaan stoppen. Misschien wel juist door deze blog zo zwart op wit te hebben getypt, weet ik hééél zeker dat ik nog lang niet klaar ben! Leerlingen, opdrachtgevers, wie dan ook, niemand hoeft zich zorgen te maken.

P.S.

Denk je: goh, toffe meid, ik hoop dat ze lekker bezig kan blijven? Help me dan een handje! Naamsbekendheid helpt me enorm, dus het delen van mij of mijn werk is enorm waardevol. Dat kan online, door bijvoorbeeld op social media te reageren, liken of te delen, maar ook offline, door bijvoorbeeld potentiële leerlingen of opdrachtgevers naar me door te verwijzen. Dankjewel!

Over de schrijfster…

Je las een blogpost van mij, Anne Ermens. Naast schrijven ben ik in het dagelijks leven vooral bezig met zingen, acteren en lesgeven. Wil je me boeken voor een optreden, een (online óf offline) zangles volgen, of gewoon meer over me weten, kijk dan zeker even verder op deze website.

Op de hoogte blijven kan natuurlijk ook, bijvoorbeeld via de social media iconen in de menubalk.

Wil je een mailtje als er een nieuwe blog is, of een paar keer per jaar het belangrijkste nieuws in je mailbox ontvangen? Klik dan hier, om je in te schrijven voor mijn nieuwsbrief.

Abonneer
Abonneren op
guest
28 Reacties
Oudste
Nieuwste
Inline Feedbacks
View all comments
Dries Oomen
Dries Oomen
2 maanden geleden

Hoi Anne,
Ik was even uit beeld door omstandigheden. Maar ik neem komende week contact met je op. Ik wil je graag helpen. Weet nog niet precies hoe, maar ik heb n paar ideeën.
Hartelijke groeten, Dries

Desirée
Desirée
2 maanden geleden

Hoi Anne,

Corona maakt het veel ondernemers en zzp’ers moeilijk , om nog maar te zwijgen over al het persoonlijke leed van ziekte en overlijden . Het zal waarschijnlijk nog een maand of vier duren , voordat er weer een echte verbetering zal zijn. Voor de economie weer naar behoren draait en de mensen weer een beetje normaal kunnen gaan leven. Zet de deadline naar december , dan ziet de wereld er vast financieel gezien weer beter uit.

Succes en hou vol !

Joke
Joke
2 maanden geleden

OOOO lieve Anne wat liet jij ij schrikken. Natuurlijk haal je nu ju deadline niet, maar niemand haalt dat op dit moment. Die coronavirus gooit voor iedereen roet in het eten. Maar gelukkig ik lees door en zie dat jij het bijltje er niet bij neer gooit. Die uitkering aanvragen is erg maar niet het einde ik heb hier ook twee en een half jaar gebruik van gemaakt omdat het niet anders kon. Ook mijn banksaldo is in de min maar ik mag helemaal niet klagen want ik heb een man met een goed loon maar op de zak van… Lees verder »

Theo
Theo
2 maanden geleden

Dag Anne,
Covid 19 brengt ons zorgen en onverwachte tegenslag. Maar ook tijd om na te denken. En kracht, initiatief en inspiratie. Even pas op de plaats en tandjes bijten. Maar na de winter komt lente en zelfs zomer. Kan nu nog niet veel voor je doen, maar na de zomer zeker wel. Hebben we het nog wel over. Er zit altijd wel ergens muziek in…..
Liefs

Theo

Michel
Michel
2 maanden geleden

Misschien kun je naast jouw bedrijf een baan als muziek juf op een lagere school nemen.
Blijf je in de muziek en meer zekerheid van inkomsten.

Claudia
Claudia
2 maanden geleden

Wat een eerlijk verhaal, Anne….. de storm waar we als wereld in zitten kon je niet voorzien, hopelijk kun je snel weer les geven. Je hebt zo’n drive en passie voor wat je doet, t zou echt zonde zijn als je zou stoppen. En ja, ik lees ook je overwegingen en snap die ook heel goed. Hopelijk verzet je je deadline en geef je jezelf een reële kans iets in Breda op te bouwen.
Wij blijven graag komen, leve groet !

Claudia

Audrey
2 maanden geleden

Je liet me even flink schrikken! Ik denk dat die passie en gedrevenheid die je voelde richting de oorspronkelijke deadline al genoeg zegt. Dus ik hoop dat alles snel weer wat normaler is en je weer lekker door kunt groeien met je bedrijf!

johanna
johanna
2 maanden geleden

Om door deze crisis alles op te geven, vind ik jammer. Je klinkt zo vol ideeën, dat je maximaal een part-time job voor de vaste lasten moet zoeken, en dan je lekker verder ontwikkelen met je eigen ideeën. Anders wordt je vermoedelijk zeer ongelukkig. Je bedenken kan ik begrijpen, maar geld alleen maakt niet gelukkig. Houd vol! Ga er vanuit dat een paar concurenten opgeven, en dan is er meer markt. Zo denk ik ook.

Ilse
Ilse
2 maanden geleden

Lieve An, ik vind het heel goed dat je alles goed aan het plussen en minnen bent. We hebben hier al wel eens gesprekken over gevoerd. Bakken met geld verdienen is niet de wereld denk ik zo, maar altijd op bijstand niveau leven kan je gaan tegenstaan. Het plezier heeft jou altijd op de been gehouden, maar je hebt er al wel veel energie in gestoken door heel veel dingen op poten te zetten. Uiteindelijk gaat het om de balans en zoals je zegt wat je met je toekomst zou willen. Je hoeft echt nu niet te beslissen. Ik denk… Lees verder »

Mieke
Mieke
2 maanden geleden

Ach Anne…wat een gevecht! Hopelijk gaat deze crisis die ons in een bizarre wereld hoeft doen belanden niet de druppel zijn om te moeten stoppen….ik duim heel hard voor je x
Je ouwe juf Mieke

Desiré
Desiré
2 maanden geleden

Jeeeminee wat schrijf je toch mooi, scherp en écht. Ook van deze nieuwe leerling heel veel liefs en steun vanaf mijn beeldscherm naar die van jou, maar wel vanuit mn hart. Ja ik moet mn woorden omzetten naar daden. Iets met mijn uitdagingen, in actie komen en regie nemen. Knap hoe jij dat doet en daar bewust van bent.

Desiré
Desiré
2 maanden geleden
Reactie op  Anne Ermens

<3

Anne
2 maanden geleden

Lieve Anne, Goed geschreven zeg. Ik ken je niet eens ‘echt’, alleen maar van online! En je vader een beetje 😉 Jij moet je deadline echt uitstellen. Dat ga je doen he?? Naast dat we dezelfde naam hebben 😉 is dit verhaal van jou voor mij en mijn leven zeer herkenbaar. Mijn man en ik beide in de muziek. Gestopt. Althans om er van te leven. En nu, met ieder een ‘gewone baan’ hervinden we onze liefde (voor muziek, die voor elkaar was gelukkig altijd blijven bestaan) sinds terug en zijn we bezig met songs schrijven en muziek opnemen…in ons… Lees verder »

Alex de Meij
13 dagen geleden

Hi Lieve Anne, Ik ken je inmiddels al een beetje en heb die betreffende periode vorig jaar kort met je meegemaakt. It’s the journey that matters, not the destination. Wijze woorden van een man die minstens zoveel moeite heeft met de (oprechte) uitvoering ervan. Maar ik pak het er telkens vaker en sneller bij. Want voor mij klopt het wel. Soms is het bijzonder lastig om jouw eigen mooie reis (want die maak je écht) te zien. Die helikopterview is soms lastig. Ook hoe moedig je bent, bijvoorbeeld om eerlijk te zijn naar jezelf en dat ook nog te delen.… Lees verder »

Alex de Meij
12 dagen geleden
Reactie op  Anne Ermens

Dat is lief! Ik ga graag met je op een terras zitten, fijn praten over jouw reis, mijn reis en welke keuzes we mogen nemen. Een nieuwe weg inslaan hoort ook bij te nemen keuzes!

Liefs Lex

Anne in paasjurk, Week 15, April 2020
Een foto, omdat je vast wil weten hoe de schrijfster van deze blog eruit ziet.
Zoek op mijn blog:
Ik lees nu:

Ik maak op deze website af en toe gebruik van affiliate links zoals hierboven. Je leest er hier meer over.

Op deze blogs ben ik best een beetje trots:
Leuke Lijstjes:
Recente Blogs:
Zoek op maand
Random advertentie:
28
0
Laat gerust een reactie achter, leuk!x
()
x
75%

Mijn website is nog nét niet zoals ik ’em hebben wil en ik wil het je graag laten weten als-ie af is!

Als je je inschrijft voor de nieuwsbrief (maximaal 10x per jaar) blijf je op de hoogte: ik stuur je niet alleen de laatste nieuwtjes over mij, maar ook tips waar jij zelf wat aan hebt.